Facebook'ta Ana Sayfa

En ufak şeyden hasta olmak

Annemin beni daha bebekliğimden beri yetiştirdiği tarza verilebilecek isim olabilir.

Yahu arkadaş Avrupalılar'a bakıyorum, eve ayakkabıyla mı girer, evde terliksiz, çorapsız, çıplak ayakla mı dolaşır, duş alır, saçını kurutmadan rüzgarlı havada dışarı mı çıkar, sıcakladığı zaman gidip tam en cereyan yapan yere mi oturur serinlemek için.

Liste uzun.

Hah! Terli terli soğuk su mu içer, dondurma yer, üstüne ılık su içmez, kışın ortasında eskimo kıyafeti gibi kıyafetlerle kar yağarken buz gibi bira mı içmez, dondurma yer, üstüne sıcak kahve mi içmez. Arkadaş adamların yemedikleri nane yok, bir de kendime bakıyorum. Bir evin iki ucunda iğne deliği kadar iki delik olsa da en hafifinden bir esinti olsa aniden panik olurum! Neden? Cereyan çünkü. Hasta eder. Ve oluyorum da arkadaş, çıldırır insan.

Ya da aman diyeyim bir boşluğuma gelip soğuk bir tatlının üzerine bir çay kahve yudumlamayayım. Anında görüntü. 5 gün boğazlar ağrır, aksırmalar, tıksırmalar. Ya da aman şöyle güneşin yaktığı ne bileyim bir Ekim ayında dışarıda soğuk bir şey içmeyeyim! Hafta gitti!

Nedir arkadaş, bu hasta olmayanlar insanlarda benden fazla kromozom filan yok, acayiplik bende olsa gerek. Hem aşırı korumacı anne babaların kurbanı olduğumuz durumlar ama ne yapalım, yazımız buymuş, çekeceğiz.
11.10.2017 dombili
1
Facebook'ta Ana Sayfa
daha iyi hizmet verebilmek için çerez (cookie) kullanıyoruz. detaylı bilgi için tıklayın